کتف و ترقوه
این استخوان دارای سه کنار، سه زاویه، سه زائده و دو سطح است. در سطح خلفی (عقبی) یک خار برجسته وجود دارد که آن را به دو قسمت سوپرااسپاینوس و اینفرااسپاینوس تقسیم میکند. برخلاف سطح خلفی، سطح دندهای (جلویی) ویژگی خاصی ندارد و یک حفره ساباسکاپولار مقعر و کم عمق است که چند برجستگی خط مانند مایل بر روی آن وجود دارد.
از زوائد مهم این استخوان میتوان به آکرومیون، خار و کوراکوئید اشاره کرد. همچنین تکمههای اینفراگلنوئید، سوپراگلنوئید و بریدگی سوپرااسکاپولار و اسپینوگلنوئید بر روی این استخوان قرار دارند.
ترقوه استخوانی دراز است که همراه با استخوان کتف، بازو و جناغ، کمربند شانهای را تشکیل میدهند. این استخوان از سمت داخل به جناغ و از سمت خارج به استخوان کتف متصل می شود. ترقوه تنها استخوان بین تنه و اندام فوقانی است و در تمام طولش قابل لمس است. شکل استخوان ترقوه در هر طرف قفسه سینه شبیه حرف «S» می باشد.
ترقوه تنها استخوان دراز بدن است که به صورت افقی قرار دارد و وزن اندام فوقانی را به تنه منتقل میکند و باعث دور نگهداشتن بازو از بدن میشود. این استخوان اولین استخوانی است که در بدن انسان و در جنین استخوانی میشود.
از بخشهای مهم این استخوان میشود به تکمهٔ کونوئید و خط تراپزوئید اشاره کرد.
"و من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا":هر کس نفسی را حیات بخشد(از مرگ نجات دهد)مثل آن است که همه مردم را حیات بخشیده است."قران کریم سوره مائده آیه 32"